Het begon in kleine kelders
Bert kan geen enkele fles aanwijzen waarmee alles begon. Het verlangen groeide tijdens bezoeken aan kleine producenten, op plekken waar het leven zich afspeelde tussen wijngaard en kelder. Hij kwam in de Jura toen de streek nog lang niet zo beroemd was. In de Bourgogne, de Loire en de Beaujolais.
Wat hem bijbleef, was het ambacht. Kleine kelders, mooie plekken, buiten zijn. Prachtige wijnen proeven en de mensen ontmoeten die ze maakten. Buiten werd het koud, de herfst viel in, en binnen in de kelder ging een wereld voor hem open.
Goed eten hoorde toen al bij zijn leven. Ook als student kookte Bert graag en zorgde hij voor zichzelf. Nieuwsgierigheid naar smaak, plezier in koken en de gezelligheid van samen aan tafel zitten: het zijn liefdes die gebleven zijn.

Een ander idee van een geslaagd leven
Voordat hij wijnboer werd, werkte Bert als journalist. Hij had bestuurskunde gestudeerd en dacht jarenlang na over de stap naar een ander leven. Daarvoor moest hij vooral loskomen van het idee dat het belangrijk was om een ‘normale carrière’ te maken. Vrijheid en onafhankelijkheid werden zijn kompas.
Toen het besluit eenmaal viel, bleef hij erbij. In 2017 nam hij de wijngaarden en het domein van Bruno Allion over in de Touraine. Daar begon Domaine la Taupe.
Bert vertelt er zonder veel omhaal over. Wat hij moest loslaten? Dat viel hem eigenlijk mee. Het werk zelf bleek zwaar. Wijnmaken vraagt veel van je lichaam, je geduld en je vermogen om onzekerheid te verdragen. Het weer kan je plannen in één middag veranderen. Een wijn kan veel langer nodig hebben dan je dacht. Ondertussen moeten de rekeningen worden betaald en de flessen hun weg naar drinkers vinden.
Hij weet hoe mooi dit bestaan is. Hij weet ook wat het kost.

Wat Bruno hem leerde
Op de vraag wat Bruno Allion hem leerde, komt het antwoord meteen: vertrouwen. In de planten, in de wijn en vooral in jezelf.
In de kelder betekent dat soms dat je een wijn tijd geeft, ook wanneer je onrustig wordt. Blijven kijken, ruiken en proeven. Leren herkennen wat er gebeurt, zonder bij iedere twijfel meteen iets te willen veranderen.
Bruno bracht ervaring mee waarop Bert kon bouwen. Bijna tien jaar later heeft Bert zelf ervaren hoeveel een wijn met tijd kan vinden: evenwicht, diepte, een eigen richting.
Zijn werk blijft veranderen. Door de mensen met wie hij werkt, de gesprekken die hij voert en de wijnen die hij samen met anderen proeft. Hij blijft zoeken. Uiteindelijk maakt hij wat hij zelf mooi vindt.
Daar hoort ook bij dat geen jaar hetzelfde is. Bert verwacht geen reeks identieke successen uit zijn kelder. Ieder wijnjaar heeft zijn mogelijkheden en moeilijkheden. En ieder jaar is er weer een andere wijn die hem bijzonder raakt.

Zijn blik begint bij de aarde
Loop met Bert door de wijngaard en zijn aandacht gaat naar de bodem. Naar de kleur en de structuur. Naar donkere aarde die los ligt, waarin hij leven herkent. Naar wat er tussen de stokken groeit en hoeveel verschillende planten er staan.
Hij ziet ook het werk dat moet gebeuren. Maar zijn plezier zit hoorbaar in die levende omgeving: groen, wild, vol verschillen.
Daar krijgt zijn manier van boeren betekenis. In de dagelijkse aandacht voor de plek waar zijn wijnen beginnen.
De mensen achter Bruut
Als Bert wijn voor Bruut selecteert, moet die allereerst goed zijn. Over zijn uitgangspunt is hij duidelijk: hij zoekt wijn die voor hem honderd procent natuur is.
Daarnaast moet er een klik zijn met de maker. Een verwantschap in hoe je werkt, wat je mooi vindt en hoe je met elkaar omgaat. Veel van die contacten zijn in de loop der jaren vriendschappen geworden.
Toch blijft Bert daar nuchter over.
“Je bent wel iemands wijn aan het verkopen. Dus je moet voor die persoon en voor jezelf een goede job doen.”
Voor hem hoort dat bij respect voor een wijnmaker. De wijn begrijpen, erachter staan en zorgen dat mensen hem ontdekken en kopen. Achter iedere fles zit iemand die een jaar heeft gewerkt, risico heeft genomen en verder moet kunnen.
Bert kent die verantwoordelijkheid van beide kanten. Hij staat zelf tussen de planten en in de kelder. Hij weet hoe het voelt wanneer een wijn prachtig is geworden en vervolgens nog zijn publiek moet vinden. Die ervaring neemt hij mee in zijn selectie voor Bruut.
Wat hij je wil laten proeven
Wanneer je thuis een fles opent, hoopt Bert dat je de energie van de wijn ervaart. Dat je wordt meegenomen naar een plek waar je vrijheid en onafhankelijkheid voelt. Van een goede natuurwijn kun je bijna gaan hallucineren, zoals hij het zelf omschrijft: het is een ontdekkingsreis, alles is open en vrij. Die ervaring zoekt hij in zijn eigen wijnen en in de flessen die hij voor Bruut uitkiest. Vrijheid en onafhankelijkheid zijn zijn kompas — in het leven, in de wijngaard en in je glas.
